Over dit project

​

Het Trauma Fenotype Model is niet ontstaan aan een universiteit of in een onderzoeksinstituut. Het is het werk van één nieuwsgierige geest, en bovendien een ervaringsdeskundige, met een achtergrond in systeemdenken, big data en AI — iemand die zich al jaren verwondert over dezelfde vraag: waarom wordt er niet een volgende stap gezet in het denken over trauma en in het doen van onderzoek naar trauma en de gevolgen van trauma?

​

Dat buitenstaanderschap wordt hier niet verborgen — het is de reden dat dit model bestaat. Instituten bouwen zelden iets dat "maar een begin" durft te zijn. Dit project wel. Het model is bewust eenvoudig, bewust onaf, en op punten ronduit arbitrair. Zesentwintig letters, tien cijfers: niet omdat de werkelijkheid zich zo laat indelen, maar omdat je ergens moet beginnen — en omdat een begin dat iedereen kan lezen meer waard is dan een perfectie die nooit komt.

​

Dit is een cadeau aan de wetenschap. Maar het is nog geen wetenschappelijk cadeau. Er is werk aan de winkel! Het heeft aandacht nodig, en zorg, en kritiek. Daarom wordt gekozen voor openheid: het model staat ter discussie, de verfijning gebeurt in het openbaar, en de data die de tool verzamelt komt geanonimiseerd in beheer van een onafhankelijke stichting (in oprichting) — niet van een bedrijf met een verdienmodel op persoonlijke geschiedenissen.

​

Wat dit project niet belooft: een diagnose, een waarheid, een afgerond systeem. Wat het wél belooft: een serieuze poging om een stap te zetten in het denken over trauma, met als doel het individu en de samenleving te helpen zich beter te verhouden tot dit vreemde fenomeen — en daarmee tot elkaar.

​

Doe je mee?

​

Hajo Theunissen